Uitgelicht

Terugblik kleurrijk pleegzorgfestival

blog_TamaraZaterdagochtend 20 juni 2015, de wekker rinkelt vroeger dan doordeweeks. Toch ben ik direct klaarwakker en ik spring opgewekt mijn bed uit; vandaag is het zover. De dag waar we met een hele groep mensen enthousiast naar toe hebben gewerkt; het pleegzorgfestival. Buiten is het bewolkt maar droog, houden zo!
Halverwege mijn ritje richting Rotterdam pik ik onze razende reporter van de dag op bij zijn pleegouders. Hij heeft er gelukkig net zoveel zin in als ik. Achter het busje van Circus Rotjeknor aan, rijden we stipt om 9 uur de straat in. Talloze vlaggetjes wapperen ons vrolijk tegemoet. Het doet me goed om tientallen collega’s op de been te zien om er voor onze pleeggezinnen een mooie dag van te maken vandaag. Een paar koppen koffie verder weet iedereen precies wat er van hem of haar verwacht wordt. We zijn klaar voor de eerste pleegouders die vanaf 10 uur langzaam binnendruppelen. Wanneer om half 11 de trommelaars los gaan, weet iedereen dat het pleegzorgfestival van FlexusJeugdplein is begonnen.
Cabaretière Berit Companjen is uitgenodigd om de dag aan elkaar te praten. Berit is zelf ook pleegkind en weet als geen ander wat er vandaag nodig is om de lachers op haar hand te krijgen. Zelfs onze manager gaat letterlijk voor haar op de knieën om op die manier het enorme lengteverschil tussen hen teniet te doen. Berit loodst het publiek feilloos door alle 16 huishoudelijke mededelingen en daarna geeft ze het woord aan wethouder Hugo de Jonge. Die heeft zijn speech overduidelijk goed voorbereid. Moeiteloos en zonder enige gêne geeft hij het juiste antwoord op onze prijsvraag weg; maar liefst 1400 pleegkinderen vallen er vandaag de dag onder onze zorg (1397 om precies te zijn).
Na dit officiële gedeelte is het tijd voor de eerste workshopronde. Dus terwijl de aanwezige kinderen zich storten op de circusactiviteiten, de schminkhoek, cakejes versieren en het springkussen, kunnen pleegouders deelnemen aan bijvoorbeeld een workshop mindfullness in de opvoeding, zelf een Rots en Water training ervaren, leren over het wel en wee van haar- en huidverzorging van hun pleegkind of gewoon onder het genot van een kop koffie andere pleegouders ontmoeten.
Na twee workshoprondes rammelen de magen en dus is het tijd voor een heerlijke lunch. Ook die is, net als het thema van vandaag, kleurrijk. Turks brood met houmous wordt afgewisseld met Hollandse Nieuwe op roggebrood. Tijdens de lunch wordt officieel het juiste antwoord op de prijsvraag door Berit bevestigd. Een dapper meisje wat ‘later als ze groot is’ presentatrice wil worden, heeft de eer om de winnende briefjes uit de pot te trekken. Ze overhandigt vol gratie de goedgevulde tassen aan twee zusjes die niet bij elkaar wonen maar wel samen naar dit pleegzorgfestival gekomen zijn.
Na de lunch is er  gelegenheid om nog even lekker aan de slag te gaan met een positiviteitspot voor het hele gezin, een goed gesprek met kinderboekenschrijfster Hijltje Vink,  samen op de foto te gaan of kennis te maken met de bestuurders van FlexusJeugdplein. Kortom; voor ieder wat wils. Ik spreek een pleegouder die er al vanaf het begin is. Ze vertelt me dat ze eigenlijk van plan waren om maar een uurtje te blijven. Inmiddels loopt het festival op zijn einde en ze zijn er nog. Ze genieten zichtbaar. Ik ook. Het is leuk om de gezinnen waar de zorgen soms de boventoon voeren, in het zonnetje te zetten.

Wat me ook opvalt is de herkenning over en weer. Zowel van de kinderen naar mijn collega’s (hee juf, jou ken ik van kamp!) als ook de herkenning van pleegouders over en weer (zaten wij niet bij elkaar op de cursus destijds?). Ook de collega’s van de bemiddeling en van de cursus praten bij met de mensen die zij ooit de wereld van de pleegzorg hebben ingeloodst, soms lichtjaren geleden. Het moet geweldig zijn om te zien dat het ventje van toen nog steeds in het pleeggezin woont en dat het  goed gaat.
Rond de klok van 15.00 is het tijd om de poorten te sluiten en net zoals vanmorgen iedereen binnen kwam druppelen, nu iedereen langzaamaan weer vertrekt. Wat achterblijft is een groep mensen die terugkijkt op een geweldige dag. Wanneer een goed uur later alle 3000 vlaggetjes naar beneden zijn gehaald, alle spreekkamers er weer uit zien zoals anders, de schmink uit het tapijt geboend is en de cakekruimels op zijn geveegd, is al wat ons nog herinnert aan deze dag een enorme stapel vuilniszakken bij de uitgang van het terrein, een achtergebleven kinderjasje en de ontnuchterende opmerking van het kind dat bleef tot het einde; ‘eigenlijk vind ik het opruimen leuker dan het festival zelf’. Ik hoop dat u heeft genoten.

Tamara
pleegzorgbegeleider

Meer nieuws en actualiteiten.